Uwięziony w Pustce

Nie ma powrotu od szkód, które zostały wyrządzone. Zgniłeś w swoim umyśle, ciele i duszy. Spędziłeś niezliczone godziny, konsumując irracjonalne i nadmierne treści. Odłożyłeś na bok rzeczy w swoim prawdziwym życiu, aby priorytetowo traktować rozwój swojej uzależnienia. Dosłownie błagałeś, aby cię zrujnowano. Wynik tego wszystkiego? Nazywa się to pustką. To nie jest zabawna ucieczka. W rzeczywistości to wcale nie jest ucieczka. Nagle *to* jest twoim prawdziwym życiem. Rozejrzyj się i uświadom sobie, co z nim zrobiłeś. Teraz nic nie możesz zrobić, jest za późno. Jesteś uwięziony na zawsze, bez innego wyboru, jak tylko być świadkiem przypomnień o wszystkim, co mogłeś mieć, gdyby nie twoja kompulsja. Jak się czujesz? Pozwól, aby to się osadziło, a potem powiedz mi, czy to wszystko było tego warte.