Zarób swoje miejsce, przegrany, i wylizuj moje szpilki na błysk

Pochyl się, ty niewdzięczny mały robaku – to już nie jest darmowe show. Dajesz mi za dużo. Zdecydowałam, że miałeś za łatwo. Żadnych więcej głaskania mojej idealnej twarzy i ciała tylko dlatego, że istniejesz. Chcesz przywileju? Zarób to. Patrz, jak staję się zła, głośna i bezwzględna, gdy wciskam moje szpilki w twoją żałosną buzię, krzycząc, żebyś je wylizał na czysto jak rozpaczliwy ssak. Nie słuchasz mnie? Założę ci obrożę jak psu, pociągnę cię na ziemię i będę cię chłostać, aż będziesz błagać o litość. Nauczę cię pragnąć moich obcasów – liżąc je, wąchając je, dusząc się nimi – aż twój bezwartościowy kutas będzie drżał tylko na widok moich szpilek. Płacz z tego powodu, użyj swoich łez przegranego jako lubrykantu i podziękuj mi za zaszczyt bycia w mojej obecności. To jest surowa, nieprzefiltrowana dominacja – wdzięczność jest obowiązkowa, opór jest daremny.